4 Mart 2014 Salı

Popüler Müzik

BRİÇ USTALARI
Terence Reese : Acol sisteminin gelişimine katkıda bulunmuş ünlü İngiliz briç ustası. 
Ayrıca aspro konvansiyonunu da geliştirmiştir.
Michel Lebel    : Süper beşli majör sistemini geliştiren ünlü Fransız briç ustası.
Charles Goren  : Goren briç sisteminin yaratıcısı ünlü Amerikalı briç ustası.
John  Gerber    : Gerber konvansiyonunun yaratıcısı Amerikalı briç ustası.
Pierre Albarran: Albarran konvansiyonunun yaratıcısı Fransız briç ustası.
****
BİR ÇOCUĞUN RÜYASI İÇİN ŞİİR
  
Bir çocuğun rüyasında her zaman,
Kaybolmuş bir sevgili vardır.
Onu eskiciler çalmıştır,
Bir akşamüstü hiç umulmadan.

Kırların serinliği gelir,
Konar bir çocuğun alnına.
Onun için uyurken alınları
Beyaz ve gergindir çocukların.

Senin de çocukluğun akrabadır
Yaz bahçeleriyle, elmalarla.
Tozlar kalkmıştır bir akşamüstü
Mezarlığın ordaki bayırdan.

Kaybolmuş bir sevgi her zaman
Kaybolmuş bir bilyaya benzer.
Anımsanır ışıltısı,
Belli belirsiz gözyaşlarıyla.

Bir çocuğun rüyasında bazen
Bulunur kaybolmuş bir bilya.
Kiraz ağaçları sallanır,
Güvercinler uçuşur havada...
Ataol Behramoğlu
****
POPÜLER MÜZİK

Popüler müzik, popüler kültürün en önemli alanlarından biridir. 

Popüler kültür halka ait diye bilinse de  yönlendiricileri ve denetleyicileri egemenlerdir. 
Bu alan, egemenlerin at oynattıkları, egemenliklerini pekiştirdikleri bir alandır. 
'Adorno' popüler müziğin kitleleri  apolitik hale getirdiğini söyler. Ona göre toplumun bilinçlenmesini, zekasının gelişmesini  sağlayacak olan çok sesli müziktir. 
Diğerleri ise nitelikten yoksun, siyasi erkin güdümünde, kitleleri yapay mutluluğa sevk eden içi boş müziktir.
     
Popüler müzik eğlence sektörünün malzemesi ve gündelik yaşamın müziğidir. Kapitalist sisteme paraleldir. Sistemin egemenleri popüler kültürün ve popüler müziğin de yönlendiricileridir. Toplum siyasi erke müzik yoluyla entegre olmaktadır. Müziği yönlendiren sektör, dışarıdan  bireye yön verir. Bireyin beğenisinin altında ise kültürel arka planının etkisi vardır.
      
Popüler müziğin oluşturduğu simgesel kahramanların modeli kültürel arka planımızı eriterek bizi bilinçsizleşme boyutuna iter. Bu boyutta artık bireysel yargıların yerini ortak tüketilen ürünlerin  hazzı almıştır.
     
Müziğin yerini görselliğin verdiği haz ilkesi mi almıştır? 
Yoksa popüler kültürün müzik boyutu bizi Freud'yen egolarımızdan mı yakalamıştır?
Vural Yıldırım,  Folklor/Edebiyat 2004 

Hiç yorum yok: